کوچه ی بن بست


[ روی خاکی که شکل مردن داشت... ]

 


 

چه غم ها که کاشته ام و

چه بغض ها که نگاه داشته ام؛

و دیر یا زودی باشد که

 به شب های تنهایی ِ برداشت

خواهد رسید،

این مزرعه ی اشک...

.....

 

 

 

 

 

 

 

 

 


بابالنگ دراز